Cześć, tu Olga.
Jestem psycholożką, autorką książek psychologicznych i twórczynią @psycho.inspiracje.
Pracuję z osobami, które dużo rozumieją, a mimo to w relacjach często gubią siebie.
Od lat rozmawiam z kobietami i mężczyznami, którzy na zewnątrz często są „ogarnięci”: świadomi, wspierający, odpowiedzialni i przyzwyczajeni do tego, że trzeba dawać radę. To oni pamiętają o innych, analizują, tłumaczą i rozumieją więcej niż czasami sami chcieliby przyznać.
A jednocześnie w relacjach czują napięcie, poczucie winy albo zagubienie. Mają już sporo wiedzy o sobie. Potrafią zauważyć, że pewne reakcje wracają w podobnych sytuacjach. Czytali, słuchali, analizowali. A mimo to w konkretnych momentach nadal reagują wbrew sobie.
To jest dla mnie bardzo ważny punkt: sama świadomość nie zawsze wystarcza, żeby w konkretnej sytuacji łatwo wybrać inną reakcję.
Można naprawdę dużo rozumieć,
a mimo to w konkretnych momentach nadal czuć, że sama świadomość nie wystarcza.
Można wiedzieć, że ma się prawo do granic,
a mimo to czuć ścisk w brzuchu przy odmowie.
Można zauważać swoje powtarzające się reakcje,
a jednocześnie w relacji znowu próbować zasłużyć na spokój, bliskość albo czyjeś zadowolenie.
Można wiedzieć, że „to nie moja odpowiedzialność”,
a mimo to brać na siebie emocje drugiej osoby.
Interesuje mnie nie tylko to, „skąd to się wzięło”.
Interesuje mnie też to, co dzieje się teraz: w rozmowie, w relacji, w emocjach i w napięciu, które pojawia się w konkretnym momencie. Zwłaszcza wtedy, gdy chcesz zareagować inaczej, ale automatycznie wracasz do dobrze znanego sposobu działania.
Nie pracuję z poziomu szybkich rad ani prostych haseł. Nie wierzę w „po prostu postaw granicę”, jeśli razem z tą granicą pojawia się napięcie, poczucie winy albo lęk, że kogoś zawiedziesz lub stracisz.
Rozumienie, które przynosi ulgę, porządek i więcej jasności.
Ważne jest dla mnie takie rozumienie siebie, które przynosi ulgę, porządek i więcej jasności. Takie, po którym możesz pomyśleć nie: „co jest ze mną nie tak?”, tylko: „aha, to dlatego tak reaguję”.
Najbliżej mi do pracy, w której jest miejsce i na wiedzę, i na człowieka. Na mechanizmy, ale też na zdania wypowiadane cicho: „chyba już nie chcę tak dalej”, „nie wiem, dlaczego znowu odpuściłam” albo „rozumiem to wszystko, ale nadal mnie boli”.
Konkret, uważność i etyczne granice.
Precyzyjne nazywanie tego, co się dzieje
żeby to, co było chaosem, zaczęło się układać.
Spokojne tempo rozmowy
w którym jest miejsce na zrozumienie sytuacji i możliwych kolejnych kroków.
Odpowiedzialność i superwizja
bo wsparcie psychologiczne potrzebuje jasnych, etycznych ram.
Psychologia, psychoedukacja i pisanie o tym, co dzieje się w relacjach.
Mam 8 lat doświadczenia w pracy psychologicznej. Prowadzę konsultacje psychologiczne online, tworzę materiały psychoedukacyjne, biorę udział w wywiadach, audycjach radiowych, live’ach i podcastach oraz piszę książki o relacjach, emocjach, granicach i wracaniu do siebie.
Pracuję pod regularną superwizją i dbam o etyczne granice konsultacji psychologicznych. Zależy mi na tym, żeby wsparcie psychologiczne było nie tylko uważne i życzliwe, ale też odpowiedzialne, uporządkowane i osadzone w wiedzy.
Jeśli czujesz, że to o Tobie…
Jeśli jesteś tutaj, bo dużo już rozumiesz, ale nadal w relacjach gubisz siebie, możemy zacząć od jednej konsultacji i sprawdzić, czy ta forma wsparcia będzie dla Ciebie odpowiednia.